Nederland beschikt sinds 2006 over een officiële historische canon, maar niet iedereen is daar blij mee. Vooral onder archeologen wordt er af en toe nog bedroefd naar gekeken, omdat de canon incompleet zou zijn en de betekenis van de pre- en protohistorie niet op waarde zou schatten. Dat geldt volgens de VU-archeoloog Jos Bazelmans ook voor de Canon van het Nederlands verleden van de historici Jan Bank en Piet de Rooij, die er in 2004 aan voorafging. Bazelmans zet nog eens een aantal canonmankementen op een rij in zijn inleiding bij Monumenten van Romeins Nederland, een 'agenda' van 23 nieuw te beschermen vindplaatsen uit 2008 van de Rijksdienst voor Archeologie, Cultuurlandschap en Monumenten - een ruimhartig met illustraties bestrooid overzicht, van Groesbeek tot Leidsche Rijn, dat voor menig plaatsgenoot herkenbaar zal zijn. Bazelmans vindt dat Afrika, het continent van de menswording (1,7 tot 2,5 miljoen jaar geleden), niet in een Nederlandse canon mag ontbreken, zo min als het ontstaan van de moderne mens (150 tot 200 duizend jaar terug), de lokale boerengemeenschappen (enkele duizenden jaren v. Chr.) en de expansie van Indo-Europese talen en culturen in ons land gedurende de bronstijd. Dat doen ze kennelijk voor een belangrijk deel dus wel.